Yaşadıklarım

Turhan Çetinkal

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Ben hayatımı edebiyat olsun diye yazmadım. Çetinkal soyadı taşıyan oğullarımız ve kızlarımız yuva kurunca dedelerimizi, ninelerimizi unutmasınlar. Bandırma’da 60 senedir “Çetinkal Ticaret” olarak “Sarıköylüler” lakabını taşımaktan şeref duydum. Bandırma Şehir Mezarlığı’ndaki aile mezarlığı taşında ve türbe taşında da “Sarıköylü İsmail Ağa oğlu Ahmet Çetinkal, Hacı Anam Ayşe ve eşim Hacı Tahsine ve ben Sarıköylü” ibareleri yer alacaktır Yolun sonunu gör, kanaat et, sağlığına şükret. Goncagül gibi bir tomurcuk idin; açıldın, etrafa “Ben buyum” der gibi hava attın. Bir an sonra solmaya başladın ve usul usul döküldün. Gördün mü, sonunda kuşburnu olan o hale geldin. İnsan da böyledir; düz yerden yukarıya merdiven çıkar gibi çıkarsın, sonra inersin. Ebedi hayatı hatırla, bitmeyen rızka hazırlan. Gören göz görmeyince, işiten kulak duymayınca, seni sevenler seni ve beni terk edince; geriye sadece yaptığın iyi-kötü, hayır ve şer ile kalacağını unutma. Yolun son durağını hatırla; buranın bir imtihan yeri olduğunu aklından çıkarma. Allah’a şükredenlerden olalım.