Sevgiliye Mektuplar

H. Farah Yabancı

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Babam yedi kızdan sonra doğduğu için yaşasın diye on yaşına kadar saçlarını kesmemişler. Köyde yıllardır süren böyle bir âdet varmış. On yaşına gelince kesilen saçı en büyük halam toplayıp yastık yapmış. Halamın eşi bu durumu kıskanırmış ama halam ölene kadar bu yastığı kullanmaya devam etti. Rabia bir gün bana saçlarını kestireceğini söylediğinde bu duruma oldukça zor ikna olmuştum. Sonra, “Saçlarını kestirdiğinde topla bana ver, o zaman saçlarını kestirmeni kabul ederim,” dedim. “Olmaz öyle şey, hem ne yapacaksın?” dedi. “Yastık,” dedim. Oldukça uzundu saçları. Hiç istemezdim kestirmesini. Sordum, “Saçların nerede?” dedim. “Unuttum,” dedi. İkinci defa kestirdiğinde yine sordum. “Utandım,” dedi. Bir daha sormadım. Ben onun saçlarından yastık yapmak istiyorum, bir gün bir hırsız beni bu yastıkla boğmak isterse buna acısız ölüm derler.