Perçinlenmiş Yalnızlık

Arda Kağan Baloğlu

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Sakladım bir kaç bin yıl içime kelepçelediğin sözleri Kim bilir gözlerin şimdi kimin kalbinin esiri Bak bulutlar yine sayıklıyor merhametsiz ismini Senle başlayan hiçbir şey sende bitmedi Alev alev yakıyor bu yağmurların her bir ince tanesi Ağlamaklı bir çocuk gibi sürünen bedenimi Ellerinin izi kalmış bak göğsümde ne yapsam silemezdim ki Bak şimdi sızlatıyor parmakların sevgiye ırak yüreğimi Kabusum dökülür dudaklarımdan her gece Dilsiz bir şarkıcı ve biz dans ediyoruz seninle Çığ gibi gecenin çığlık çığlığa matemi gözlerinde Siyahtı oysa en sevdiğim şarkılar gözlerinin içinde Gül kokusu yayılırdı perçinlenmiş yalnızlığımın köklerine Senin ismin doldururdu ciğerlerimi kan revan içinde Ağzımdan senin rengin dökülür yokluğun dişlerimi kırsa bile Kaybolsam gül bahçesi gülden güzel avcunun içinde Kayboldum günlerce sensiz geçen günlerin hissizliğinde Kustum sensizliğimi göklere bir daha dokunmayasın kalbime Yine sende buldum sensizliğimi beni ben yapasın diye