Bir Zenciyi Sevebilmek

Özgür Mercan

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

“Elindeki torba ne?” “Bedeller torbası bu. Her şeyin bir bedeli var, bilirsin. Burada olmanın, çekip gitmenin, Feridun olmanın, Melih olmanın; hatta olmamanın... Ben bu torbada biriktiriyorum bedelleri.” Deli değil bu kadın; zırdeli. Kimsesi olmayan, belki de çok çekmiş, bu çektiklerinden dolayı da kendini hayata teslim etmiş; deli ötesi bir kadın bu. Hakkımda anlattıkları, belki malum olduğundan, belki söylediklerimle verdiğim ipuçlarından. Burada daha fazla durmamam gerek, onu anlıyorum şimdi. Bir sebep bulup kalkmalıyım hemen. Çayım nerde kaldı ki? Torbayı karıştırıyor. Bir sağa, bir sola çekiştiriyor. İçinden aynı gülü çıkarıyor yine. En içteki yaprağı siyahlaşmış, kurumuş. Kanamış da kabuk tutmuş sanki. Yaralanmış da sağalmaya çalışıyor sanki. Diğer yaprakları öyle canlı ki, sanki kopmamış; hala dalında ve kıpkırmızı. “Onu görmenin de bir bedeli var, öyle değil mi?” “Onu görmenin ne bedeli olabilir ki?” “Daha sonra anlayacaksın onu da. Sevdiğini gömenin kalbine koca bir mezarlık sığar, hiç unutma bunu.”