Çocuklukta Göç

Ayten Dinçer

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Çocuk sordu: “Göç ne demek anne?” Anne aldı gaz lambasını geldi: “Hadi bakalım oturun iki dizime.” Başladı ‘Göç Hikâyesi’ni anlatmaya: “Göç 14.yüzyılda yani 1300’lü yılların ortalarında Osmanlı İmparatorluğu’nun Balkanlarda yeni yerler elde etmesi sonucunda Osmanlıların ‘Şenlendirme’ politikaları gereği Asya’dan Avrupa’ya yani Anadolu’dan Balkanlara, Tuna Nehri boylarına göç eden konargöçer Türkmenlerin ve Tatarların göçü ile başlar.” “Kuşlar gibi mi?” dedi çocuk heyecanla. “Dedelerimizin kimi hastalıktan, kimi yoksulluktan, kimi savaşta, Osmanlı-Rus harbinde vatan uğruna, kimi de göç yolunda veda etmiş evlatlarına. Yıllar yılı bekledik göç vaktini. Siz on aylıkken 1968’de hazırlandı bagajlar. Kapandı denince sınırlar umutlar kaldı yarına. Bugün yarın derken on yıl sonra, siz on bir yaşındayken birlikte çıktık yola. Misafirlik yılları sona erdi, vatanımıza geldik.” Yaklaşık 600 yıl sonra “Dönüş yoluydu göç, atalarımızın doğduğu topraklara.” On bir yaşında bir çocuğun yaşadığı göç öncesi anıları ve göç esnasında yaşadığı duyguları, çocukluk anılarını, annesine olan sevgisini bulacaksınız bu kitapta. Doğa ile iç içe, zorlu köy yaşantısı içinde küçük mutluluklarını yaşayacaksınız minik çocukla. Çocuğun doğduğu topraklardan ayrılmasının zorluğunu, üzüntüsünü hissedeceksiniz göç ile birlikte. Ülkeden ülkeye, köyden kente bir göç bu.