Rüzgarın Kanatlarındaki Zaman

Zeki Tüzün

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Eksik düşün beni, o sevincin köprüsünden Aktığım ırmak kadarım Akarım taşları parlatıp Akar ve titrerim gövdemi bırakıp Unutun beni öğle sıcağında O söğüdün altında Eğeyim dallarımı suyun kalbine Gölgelensin mevsimlerden yaz Sonra çıkıp gelirim Yağarım her hain unutuşun peşinden Sokaklar bulduğum gibidir. Kırgın ezgimle yağarım Yağarım da yağarım gönlümü bağlayıp Bilirim yağan bu yağmur Brest’te yağan yağmurdur “Rüzgârın Kanatlarındaki Zaman” yaklaşık 30 yıldır yaşamak ile şiir arasında kurduğum iç içeliğin neticesidir. Şiire olan sevgisini ve ciddiyetini kaybetmeyen bir çevrem oldu. Bu çevre içinde yaşamanın getirdiği bilinç aslında her insanın bir şiir olduğu bilgisinin altını çiziyordu. Kendi insan oluş serüvenimi not tutmaya çalıştım diyebilirim. Bu serüven veya oluş tamamlanmasa da şiir ruhum ve varoluşum için bir ecza oldu. Bir kişinin işine yaramasını ümit ederek bu şiirleri yayınlıyorum. Rastgele.