Çingene Ateşi

Muhammet Yılmaz

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Mahalleden otogara dolmuşla gidiyorduk. Otogardan Gaziantep ya da Kahramanmaraş arabasına binip Nurdağı’nda inmemiz gerekiyordu. Oradan da Hatay arabasına binip köye varıyorduk. Çok güzel yerlerden geçiyorduk ama yola mecburduk. O manzaralar tüm anlamını yitiriyordu. Artık bir seçeneğim vardı benim: Annem mi, babam mı? Seçeneğimin olmasına sevinsem mi yoksa birini seçmek zorunda olduğuma üzülmem mi gerekiyordu, bilmiyordum. Babam köy evinde yaşıyordu; açıkçası yanında kalmayı pek istemiyordum. Annem ise Çingene mahallesinde yaşıyordu, ama ben orayı da istemiyordum. Ablamlarla asla geçinemiyordum. "Ayrıldılar, artık kavga yok," derken ablamlarla olan kavgalarımız yeniden başlıyordu.