Aşka dair söyleyeceği olanların ilk cümlesidir Meriç Tuna... Bu şiirleri muhtelif zamanlarda, türlü beldelerde, çeşitli yollarda ve yolculuklarda, karanlıklarda ve aydınlıklarda kaleme aldım. Tenha kalabalıklar da gördüm, seçilmiş yalnızlıklar da yaşadım. İnsanların gölgesine de ışığına da rast geldim. Güneşe çıktım, yağmurlarda ıslandım. Mavinin ve yeşilin her tonuna bulandım; toprağa dokundum, havayı soludum. Bir nefes verdim, bir hayal kurdum, bir ah çektim, bir şükrettim. Sevdim, sevildim. Acı çektim, sevinçler yaşadım. Güldüm ve ağladım; kazandım ve kaybettim. İyi insanların ışığıyla, sevgi yolunda yaşadığım ve yazdığım; sevgili torunum “Meriç Tuna”ya ithafen bir kitapta toplamadığım şiirlerimi, şimdi bir deste gül, bir demet papatya, bir avuç karanfil gibi sizlere sunuyorum. Kelime kelime, mısra mısra içinize çekin ve içinizdeki nice bahar bahçelerini hatırlayın.
