Birden göğsünde bir ağrı hissetti Selim. Annesinin kesesine uzanmaya çalışan yavru bir kanguru tarafından eziliyor gibiydi. O an sanki yontulmamış bir acı göveriyordu ruhunda ve tüm güzel anıları bir topak bırakıncaya kadar gövermeye devam edecekti. Çünkü içindeki kargaşanın asla son bulmayacağını, soğumayacağını ve varoluşundaki son yaprak dökülünceye kadar da bu hırçın hazanın devam edeceğini çok iyi biliyordu.
