bilirim, özlemin aramızda tebliğ edilememiş bir ateşkes gibi gidip geldiğini nice savaşlar gördüm öfkenin derinliklerinde... bilirim, gözlerinin gözlerime imzasız mektuplar gönderdiğini... bilirim, sözlerimi okumadan yaktığını sigaranı, duymadan söndürdüğünü sözlerimin imkansızlığını... şimdi, sana rağmen yaşamak sensizliğin metastaz evresidir ve aklımda trafik keşmekeştir, seni hatırladığım için kendimden nefret ederim diye düşünürüm… halbuki, adının adıma zımbalanmış bir adres gibi oracıkta duruyor olması kaderimdir.
