Yazılarımı sorarsanız deneme türünde. Daha çok deneME türünde aslında. 32 yıllık usta bir aferindelisinin kendine itirafları. Çok içe dönük denilebilir. Herkes içine dönsün baksın diye. Her şey ve herkes içimizde bir köşede rol alacağı zamanı bekliyor gibi. Bir kumpanya vardı içimde, 32 yıl aynı kadın baş rolü oynadı, sonra devrim gibi bişi oldu devrim değildi kimse de devrilmedi ama demokrasi geldi içime. Çok sesli oldu içim bir anda. Kimse tabi ki birbirini dinlemedi kimin sesi çok çıktıysa o dinlenildi belki ama herkes hakkını hukukunu bildi. İçimde beraber ve solo şarkılar söylenmeye başlamasının ilk döküntüleri bu yazılar. Biri niye yazmıyorsun dedi, içimde bir yerler titredi bu cümleyi beklermiş gibi, bir gece uyutmadı yazı döküldü parmaklarımdan, ben yazmadım, o söyledi ben kaleme aldım, ilk okuruydum aslında yazarı sandılar. Bir hayali gerçeğin kapısına bıraktım. Aferin delisinin kendini kendine kanıtlamasıydı bu süreç, en büyük engeli kendiydi en sonunda kendisini bile yendi.
