‘‘Onun için hayat, gerçekleştirmek istediği emellerini yerine getirene kadar uzun geçmeye devam edecekti. Her defasında bir korku yüzünden tüm hayallerinden, özlemlerinden vazgeçmek üzereyken göğsünde yeşeren umutlar daha ağır basıyor; ileri, en ileri gitmek için bir aslan gibi gücünü toplamayı başarıyordu. İçindeki umut olmasa onu ileri taşıyacak neyi vardı ki?’’ ‘‘İnsanların, insanlığın yüzüne hasret kalmıştı. Önceden önemsiz gördüğü şeyler için bile yüreğinin özlemle yandığını hissetti…’’ " 'Ben delirdim mi acaba? Tabi ki hayır, delirmiş olsaydım delirdiğimin farkında olurdum.’ dedi. Sonrasında hüzünlü ve ağlamaklı bir sesle, 'Ya insan delirdiğinin farkında olamıyorsa?' diyerek sessizce inledi…’’ Sevginin, saflığın ve güzelliğin, ihtiraslara kurban edilmesini gözler önüne seren sürükleyici bir anlatım… Bir maceranın kapılarını ardına kadar açan, soluksuz okunacak ironik bir öykü…
