Her şey insanın dünyaya tamah etmesiyle başladı. Dünya… Buğdayla başlayan hikâye… İnsanla nefsin hikâyesi… Bu hikâyede Türk-i İman olmak sorumluluğu içimize yerleşmiş. Türk-i İman olmaklığın zorunlulukları var. Türk en az üç asırdır Arap ve Batı kültürleri arasında seçim yapmaya zorlanıyor. Böylelikle İslam’ı Türksüz, dünyayı İslamsız bırakmak istiyorlar. Türk-i İman’ın irfanına hudutlar çizmeye çalışıyorlar. Yaşadığımız çağ ve içine düştüğümüz mücadele… Böyle bir çağda ne yapmalı? İrfanımıza hudut çizmek isteyenlerin planlarını deşifre etmeli. Türk-i İman bu planların deşifre edicisi konumunda bir yapıt… Her bölüm içinde bir deşifre ve ülkü barındırıyor. Kendimize dönmenin sırları sıralanıyor. Türk’ün yeniden Allah’a itaat edip idrakine geçirilmiş zincirlere isyan etmesinin yolları aranıyor. Son iki asırda Türk’ün anlayışını, şuurunu, fikriyatını, mantığını, düşünüşünü ve nihayet yaşayışını kontrollü olarak güdümleyen bir Üst Kültürle karşı karşıyayız. Türk kafasına Modern olmak zorunluluğunu yerleştiren bu zihniyet son iki asırdır kültürümüzü tehdit etmektedir. Eser boyunca bu tehdide şimdiye değin nasıl karşılık verdiğimizi/vermediğimizi/veremediğimizi açıklamaya çalıştık. Tasavvuf sohbet kültürünün iğdiş edilmesi, Türk’ün aşksız ve imansız bırakılması karşısındaki reflekslerimizi anlamaya ve yorumlamaya çalıştık. Son tahlilde Türk-i İman Tanzimat’tan Cumhuriyet’e, Cumhuriyet’ten Milenyuma uzanan yakın tarihimizi mercek altına alan yirmi sekiz denemeden oluşmaktadır. Düşünüş zeminimizin sarsıntılar neticesi kaymasını ve çökmesini irdeliyor. Türk’ün imandan kopuşunun otopsisi yapılıyor. Bu otopsi neticesinde Türk’ün imanıyla birlikte kaybettiği istikbalinin bulunabilmesinin yolları sıralanıyor. Kaybettiği değerleri anlayabilmek için kendi öz ruhundan esintiler sunuluyor.
