“Beni bu duruma iten her nedene nefret doluyum. Ben bu duruma öylesine düşmedim. Yalnız bırakıldım bu yolda. Keşke çıkmasaydım diyorum bazen şu hayat yoluna. Ölüyorum diyorsam, bir bildiğim vardır mutlaka. Çünkü ölüyorum. Yavaşça ölüyorum ve hayat yolundan şaşmak zorunda bırakılıyorum. Keşke böyle sonlanmayacak olsaydı hayatım. Teşekkür de edemiyorum ki hayatıma. Keşke teşekkür etsem de hayatıma, öylece çekip gitsem bu dünyadan usulca. Usulca gidiyor gibi görünsem de içimdeki haykırışlar beni paramparça ediyor. Hoşça kal bile demek istemiyorum hayata. Çünkü benleyken hiç hoş kalmadı.” Yaşadıklarından sebep kendisini ölümün insafsız kollarına bırakmak zorunda kalan kan kanseri Vina’nın hastaneye yerleşme sürecini, hastanede geçen günlerini konu alan Birinci Kısım ve hastane gecelerinde içinden geçenleri döktüğü mavi kapaklı defterde yer alan yazı ve şiirleri konu alan İkinci Kısım bu kitapta sizleri bekliyor.
