kül rengi bir karmaşa dilimin ucunda heceler gecelerde sıkışıp kalıyor iki büklüm köprüler gibi kelimelerimi güneşle diziyorum melek renkli bir çift kafiye buluyorum umut mu vermişti o görünmez gülüşü ile oysa tek renkle işgal etmişti göz bebeklerimi bu yüzden meleklerin rengindeydi tüm tebessümleri
