“O sabah erkenden kalkıp, gerekli evrakları hazırladı. Biletine baktı. Yarın sabah saat dokuzda yola çıkacaktı. Bu çıkışın kalıcı mı yoksa geçici mi olduğu hakkında pek bir fikri yoktu. Sadece şimdilik gitmek istiyordu. Bavulunu ranzanın altından çıkardı. Birkaç kıyafet yerleştirdi. Alt kattaki duvarda asılı duran anne babasıyla olan fotoğraflarından birini aldı. Çerçevesinden çıkarıp, kıyafetlerinin arasına koydu. Yarım saate kadar herkesin ayaklanacağını bildiği için kimse görmeden hazırlığını tamamlamak istiyordu.” Hiçbir şeyin tesadüf olmadığı düzenin içinde bir araya gelen iki adam, geçmişin açık kalmış hesabını kapatıp, birbirlerine olan son görevlerini yerine getiriyorlar.
