Bir anı beklemek, bir anı düşlemek... İçinde zorun olduğu bu güzelliğin en anlamlı yanı hissedebilmek seni düşleyebilmek… Ve şimdi sen zaman diyorsun. Söylesene Henâ, müebbet yemiş bir mahpus, kolunda taşır mı saati? Bakar mı takvime yerli yersiz? Ama sen zaman diyorsun. Çürümek bilmiyorsun bilmeden.
