Çocukluk: Her bir bireyin yaşamın kaynağını oluşturmak adına ağaç misali kökler saldığı, birey kimliğinde gelişim gösterdiği bu dönem çok önemlidir. Çocukluk, yaşam içerisinde istisnasız her birimizin uğradığı önemli bir duraktır. Ama ne yazıktır ki yetişkinler genellikle çocukları kendi dünyalarında vazgeçilmez görmeleri bir yana dursun, onların kendilerine boyun eğen bireyler olması için azami çaba sarf ederler. Bunun sonucu olarak ise somurtkan ve öfkesine yenik düşmüş toplumların oluşması kaçınılmaz bir hâl alır. Suç oranlarına ve oluşumlarına bakıldığında ise sebebin çocukluktan geldiği aşikârdır. Feraset sahibi müşfik insanların kılavuzluğunda bize düşen, gecikmişlikleri bir kenara bırakıp uçurumun kenarına götürülen hayatları kurtarmaktır. Sonuç olarak “çocukluk anavatandır”.
