Yanıtsız aşkların, saplantıdan uzak bir kabullenişe evrilmesinin, nazmedilmiş bir hikâye tadında kaleme alınmasından ibaret olan bu yazın; platoniye kapılmış insanların, rüyada bile vuslatı göremeyeceğinin kılavuzudur âdeta. Şiirin bütününe bakıldığında bölümler arasında ilerledikçe romansı bir hava hissedilmesi, okuyucuyu sıkmayacak kurgusuyla sıradanlıktan uzak içerikte olması, bazen sürrealist betimlemeler bazen de güçlü imgelerle hafızalarda nakşolmaya talip ve genel itibarıyla yolu aşktan geçen herkese hitap edecek bir üslup kullanılması sebebiyle, şiir okumayı pek tercih etmeyen kitap severleri de cezbedebilecek nitelikte bir çalışmadır. Dinle ey okuyucu, uçsuz bucaksız bir çöl hayal et ki; Kızgın kumların her tanesi alev topuna dönmüş sanki, Orada bir tanecik kaktüsten başka da yok hiçbir bitki, Ve yaralı bir kuş düşün, üzerine konmaya uğraşan zoraki, Yüreğimin içinde bulunduğu vaziyet işte böyle bir şeye vaki, Bu durumda etime batan dikenlerden olamam asla müşteki, Gönlümü ökseleyen bu mahkûmiyeti en başından bil ki, Mısralarıma senin de yüreğin tercüman olur belki, Bu şiirde sana da dokunan birkaç dize vardır illaki.
