Beyaz bir gül goncası gibi gülümsüyor Filistin, Her şeye rağmen mücahitlerin ant içişine şahit olarak… İzini süre süre, İmam Gazali gibi bir dervişin Yükseliyor göğe doğru şehadet parmağı vahit olarak. Seni anmadığım bir günüm var mı? Ey Filistin sensiz bu fâni dünyanın tadı çıkar mı? Sen olmadan, İslam âlemi geçirebilir mi huzur içinde bir gece; Gözlerim hatıralarına dalıyor öyle sessizce. Hemen yanı başında nurdan bir şuur var, Kudüs denilen şehir, değil mi sana çıkan bir bulvar. Yürüyor hayalim senin ay gibi izinden, Çağırıyor ruhumu hikmet çağıldayan denizinden. Gece gittikçe ilerliyor, ay ellerini sana uzatmış alçalıyor; Yanı başına oturmuş bir derviş uhrevi bir hava çalıyor. Bir genç kız… Bu hikmet sunan kızı tanıyor ruhum, Adına Filistin derler, İsmail’in kızı hatırlıyorum. Sen şuur denizinde bir dalgacıksın, Ey Filistin bir gün bir yıldız gibi ruhuma kayacaksın. Çaldığın o namütenahi besteyle ruhum hep enginde, Hep seni görüyorum imanın renginde.
