Bu kitap, uzun yıllar önce tohumu atılan bir meyve ağacı gibi boy verdi mısraların bahçesinde. Hüznün yağmurları ile sulandı kelimeleri. Sabır ilacı ile kök saldı mânâ âlemine kâfiyeleri. Sonra umudun ışığı ile uzandı özgürce kanat çırpan duygulara. Kimi zaman çiçek açtı ilkbaharı müjdeledi kimi zaman yaprak döktü sonbaharın hazan kokan rüzgârlarıyla. Hasretin, ayrılığın ve yalnızlığın kara kışlarını atlattı. İşte bugün, sevgi ve muhabbetin sıcağı ile büyüttüğü, mısralardan gönüllere katre-i aşk olan meyvesini ikram ediyor okuyucuya.
