Karamsar bir gencin bir sonbahar akşamından sabaha kadar olan süreçte , geçmişe dair anılarını ve ilk gerçek aşkına olan tutkusunu şiirsel bir dille andığı Sonbahar Düşleri’nde kendinizden bir parça bulacaksınız... Turuncu yerini maviye bıraktığı zaman Bir tatlı hüzündür yeryüzünü saran İşte o zaman İlhamını geceden alır, sanatla uğraşan. Gün yine batıyor. Ufukta kızıl bulutlar, acı içinde kıvranıyor. Güneş hünerini sergilerken, Dağlar silüete dönüyor; Bir mavi yeryüzüne yavaşça iniyor. Ve birazdan saçların saracak gökyüzünü. Ve ben, bu sonbahar akşamında, Yalnızlığın ortasında; Defalarca öleceğim...
