Issız; karanlık için bile fazla ışıksızdı gözlerimin göremediği her yer. Korkmuyordum ama korkmalıydım. Zira birazdan kapı olduğunu tahmin ettiğim öteden gelen, gördüğüm son kişi olacaktı. Önce küçük bir gıcırtı ve ardından parıldayan o küçük şey dikkatimi çektiğinde birkaç saniye içerisinde bunun orta boy bir av bıçağı olduğunu fark ettim. Hem de onu tutan Azrail’imin elinde. Görünüşe göre bu akşam bir kez daha kırmızıyı arayacaktı... Trajedilerin arasına gizlenen bu vahşeti ne sen ne de bir başkası durdurabilir!
