Dünyada ve özellikle içinde bulunduğumuz coğrafyada insanlar sayısız savaş ve yıkım görmüşlerdir. Sayısız evler çürümüş hatta yıkılmış olsa dahi insanlar sapasağlam ayakta durmaya ve bugünlerini yarınlara aktarmaya devam etmişlerdir. Bunu da en iyi, kelimeler ve edebi eserler ile gerçekleştirmişlerdir. İnsanoğlu vermiş olduğu her nefeste ruhunun bir parçasını başka bir ruha katıp almış olduğu her nefeste ruhuna başka bir ruhu katmaktadır. Şimdi, bu döngü içerisinde nasıl olur da evrendeki hiçbir şeyin birbiriyle bağlantısı olmadığını söyleyebiliriz. Bu durumda nesiller boyunca aktarılan eserler ile insan aslında özünü ve düşüncelerini de aktarmaktadır. Benim de sevgili okuyucularıma çağrım şu şekilde olacaktır: “Teslim etme ruhunu Karanlığına çağın Mum yak kapına Kapını bırak açık Evin yolunu arıyor Ruhun yoluna çık”
