Tüm Koparılmış En Güzel Çiçeklere. Hiç kimse hikayesini yarım bırakıp gitmek istemez. Herkesin vardır iç çekerken beyninde kopan sessiz çığlıkları. Kolay değil gitmek, hele ardında birilerini bırakıp gitmek. En zoru da gitmeye mecbur bırakılmak. Dünyaya yumruğun sımsıkı gelirsin giderken avcun boş ve parmakların dağınık. Ne getirdin ki onu götüresin? Ardında kalan sadece bir kaç buruk mutluluk. Güzel anılarını gözlerin yaşlı, kötü anılarını gülerek hatırlarsın gelecekte. Özlem en büyük burukluktur insanın içinde. Çok fazla anlam yüklemeyeceksin hayatta hiçbir şeye. Değer verdiğin herşey sen giderken yük olur dizlerinde. Yarınlarımız ölürken ismini andıklarımız olmuştur hepimizin geçmişte. Herkes değer vermiştir hak etmeyecek birilerine. İyilikleri ve kötülükleri ile herkes bir nefes alıp gidecek bu evrende. Gitmek sorun değil de erken gitmek çok büyük mesele. Elinde olmayan imkanlar yüzünden erken gitmek zorunda kalan tüm koparılmış en güzel çiçeklere.
