Ve ben? Evet. Sanırım, bu hikâyeyi ben yazdım… anlatmak, Unutmamak için! Ve belki bir gün… Bir başka adam, bir başka kadının elini tutarken, fonda bir türkü çalarken bana kadeh kaldıracak: “Bir fırtına tuttu, bizi deryaya kardı…” diye mırıldanarak yazara selam yollayacak… İşte o zaman … Ve o zaman kazanmış olacağız. Bu bir aşk hikâyesiydi. Ben Kerim… Bu hikâyeyi Ben yaşadım. Sevdim. Yandım. Ve hâlâ buradayım. Yaşamakla sınanıyorum. Ama siz, şimdi kitabı kapatabilirsiniz.
