Şimdi Cef kendini cani biri gibi hissetmiyordu. Ama görünüşü tam olarak böyleydi. Arkasında duran Zilkade ise ne hissedeceğini tam olarak bilemiyordu. Az önce milyarlarca insandan biri daha ölmüştü. “Umarım arkasından üzülen insanlar olur,” diye düşündü, “zira yeryüzünde yeterince hüzün var.” Sonra Cefri'nin bir şeyler mırıldandığını duydu. Vücudundaki kan hemen Zilkade'nin kulaklarında toplandı. Ardından kulaklarındaki tüyler elektriklendi ve kulakları kabardı. “Bence insanoğlu cennetten kovulmadı,” diyordu Cefri, “Tanrıdan kaçtı!”
