Kalemimi ilk elime aldığımdan bu yana hep sordular bana Kime yazılıyor bu kadar şiir? Ve niye yazılıyor? Ben de şöyle söylüyorum; Yaşamak isteyip de yaşayamadığım Yaşadığım fakat yaşamak istemediğim Çok sevdiğim, nefret ettiğim, korktuğum, cesaret ettiğim, sevindiğim, ağladığım, duyduğum, gördüğüm, bildiğim, öğrendiğim şeyleri yazıyorum. Kimi zaman sevgilinin gözlerini şiirlere meze yapacak kadar romantik, kimi zaman aşk için yedi dünyayı yakacak kadar güçlü. Kimi zaman sigaramı yakamayacak kadar güçsüz, kimi zaman yanı başımdaki sevgilinin ellerini tutamayacak kadar çaresiz, kimi zaman gökyüzündeki yıldızları sevgilimin başına taç yapacak kadar hayalperest, kimi zaman kızdığımda gidecek kadar gururlu. Kimi zaman sevgiliyi içimde öldürecek kadar katil, kimi zaman akıntıya kürek çekecek kadar ahmak. Kimi zaman aşkı bir yudumda içecek kadar sarhoş. Olacakları yaşayan, olması gerekenleri yazan. Tüm serveti aşkı, kağıdı ve kaleminden ibaret olan. Sade bir insan işte. Vedat SELAMOĞLU
