Bütün tasvirlerin kabahati olabilirdi, şairler de yanılabilirdi. Göz gördüğünü görmek istediği gibi görür, dil bütün bu manzarayı keyfiyeti ile abartabilirdi. Ruh tenden sıyrılmak isterken gönlün kafesini parçalayacak bir hal alabilirdi. Şiirlerin kelimeleri, şiire savaş açabilir, kafiyeler cenge girebilirdi. Leyla, Mecnun’u terk edebilir, pervane muma küsebilir ve bir o kadar da her mana haddini aşabilirdi. Dünyadaki bütün denizler yerin dibine geçebilirdi lakin şu letafet yalan olamazdı. Şairler bir daha şiir yazmayı tövbe bile edebilir; lakin şu selam karşılıksız kalamazdı.
