Anılar, hatıralar, hikâyeler, öyküler… Alır götürür geriye; yüreğimizi, duygularımızı. Hayallerimizi süsler, ideallerimizi şekillendirirler aynı zamanda. “Eskiye rağbet olsaydı, bit pazarına nur yağardı” sözü, anılarımız için geçerli değildir. Bazen tatlı bir tebessüm belirir yüzümüzde, bazen birkaç damla gözyaşı süzülür göz pınarımızdan. Kızdığımız, tepki verdiklerimiz de olur tabi. Umursamadığımız, gülüp geçtiklerimiz de. Anılar böyle bir şey işte… Önemli olan bunları hatırlayarak, günümüze taşıyıp ders çıkarmak, deneyimlerimize katmak değil midir? Aynı hataya düşmemek, daha faydalısını yapmak, anımsayıp ruhen manevi bir doyuma ulaşmak da ihtiyacımız aslında. Anılar vefa da bekliyor bizden ayrıca. Çivisi çıkmış, güvensiz hale gelen ve karartılan dünyamızda, bu tür tatlı hatıralara, nostaljiye de ihtiyacımız var. Moral ve motivasyon değerlerimiz eksilmemeli, kültürel damarımızı beslemelidir. Yıllardır not ettiğim, toplumsal olarak yorumladığım anılarımı tasnifleyip kitaplaştırmak düşüncem vardı. Kısmet bugünlereymiş. Anılarımı ayrıca sosyolojik ve felsefi bir bakış açısı ile yorumladım. Bütünlük sağlaması için de Bursa, Samsun ve diğer anılar şeklinde üç kısma ayırdım. Neşe, huzur, mutluluk, motivasyon ve yaşam kalitenize az da olsa katkı sağlayabildiysem ben de mutluluk duyarım. Sizleri anılarla baş başa bırakır, ömür boyu esenlikler dilerim. Ali Rıza MALKOÇ
