Remzi Hoca... Bir insanın ölümle yüzleşirken geçmişine, sevdiklerine ve hayata nasıl tutunduğunu anlatan bir yolculuk. Sessiz bir kahramanın, beden susarken bile ruhunun nasıl konuştuğunu fısıldıyor okuyucuya. Ve bir soruyu yavaşça kalbimize bırakıyor: İyilik, gerçekten ölür mü? Bir odada, tek başına, yatakta, sessizlikte. Beden susar, gözler konuşur. Zaman eğilir, anılar uyanır. Ve iyilik, son nefeste bile ışık saçar. Remzi Hoca’nın hikâyesi, bir ömrün son sayfasından iyiliğe yazılmış bir mektup. Kelebekler ölmez. Sadece uçarlar. Sessizce...
