Taş Ev

Nalan Kanyılmaz

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Çeyrek asırlık bir sır… Gecikmiş bir adalet arayışı… Gazete manşetlerinde, haber bültenlerinde kısacık yer bulmuş, sonra unutulmuş bir cinayet. Ama her sır bir gün aralanır. Çünkü bazı evler yalnızca taş duvarlardan ibaret değildir. Odalara sinmiş acılar, çığlıklar, hüzünler ve tatlı-acı anılar… sadece zamanını bekler. Savcı Kaan’ın yürüdüğü yol yalnızca bir dava dosyasına değil; çocukluğunun kırıklarına, bastırılmış korkulara, geçmişin gölgelerine uzanır. Taş Ev’in çatlak duvarlarında yankılanan ses, aslında hepimizin susturduğu iç sesin yankısıdır. Bu roman yalnızca bir cinayeti değil; bir çocuğun, bir adamın ve nihayetinde bir insanın kendiyle yüzleşmesini anlatır. Tıpkı hepimiz gibi… Zamanın altına süpürdüğümüz acılar, bir gün beklenmedik bir anda vücut bulur. Ve bazı insanlar, yarım kalmış hikâyeleri tamamlamak için ömür boyu yas tutar. “Aslında bizi biz yapan, odalarda saklı travmalardır. Senin seçiminle ya karanlığa ya da aydınlığa evrilir… Ya büyür, gelişirsin; ya da kaybolur, gidersin.”