Bir çocuğun hikâyesi bu… Annesinin hayalleri uğruna harcanan, babasının gözünde paradan ibaret görülen bir evladın sessiz çığlığı. Evlendiğinde bile başkalarının hayallerini gerçekleştiren ama kendi ruhunu kaybeden bir kadının hikâyesi. Sevgiye inanmak isterken, her seferinde ihanete, çıkar ilişkilerine, duygu oyunlarına yenilen bir kalbin sesi. Bu kitap, “kurban” olmayı reddedenlerin, “artık yeter” diyenlerin hikâyesi. Çünkü bazen kuyulara kardeşler değil, anne babalar atar evlatlarını - kendi menfaatleri için. Ama artık o kuyuya ışık düşmeli… Bu satırlar, iyileşmeye, kendini sevmeye, hayır diyebilmeye, kendi değerini fark etmeye bir çağrı.
