Bu kitap bir başlangıç. Bir iddia değil, bir tanışma. 22 yaşında, üniversite sıralarında hayatı anlamaya çalışan birinin ilk şiir kitabı bu. Yazarı usta olduğunu söylemiyor; aksine, acemi olmanın cesaretini taşıyor. Çünkü ilk kez söylenen duygular en az süslenenlerdir. Yazarı edebiyat salonlarından değil, gecenin sessizliğinden, yurt odalarından, yarım kalmış sevdalardan tanıyor kendini. Acemi olduğunu saklamıyor; çünkü bazı duygular ustalıkla değil, çıplaklıkla anlatılır. Bu şiirler; ilk kez aşka yenilen bir kalbin, susarak büyüyen cümlelerin, yanlış zamanda doğru insanı sevmenin izlerini taşıyor. Ne iddialı ne kusursuz. Ama samimi. Üniversite yıllarının telaşıyla, gençliğin cesareti ve kırılganlığı iç içe geçmiş bu dizelerde okur, şairden çok kendini bulabilir. Bu kitap, “henüz yolun başındayım” diyen birinin, yoldayken tuttuğu notlardan oluşuyor.
