Heyecan dolmuyorsa içine bir şiiri okurken, Şiir niye var, şair niye var? Kalp Yangını, Sönmemiş duyguların kitabı. Bu şiirler yazılmadı; Yaşandı, yandı ve küllerinden yeniden yazıldı. Aşk burada güzel bir ihtimal değil, Ağır bir sınavdır. Hasret susmaz, Yalnızlık geçmez, Bazı acılar alışılmazdır. Her şiir bir yara izi, Her dize kalbin en savunmasız yerinden koparılmıştır. Bu sayfalarda umut bazen nefes alır, Bazen yangının içinde kalır. Ama hiçbir şey sahte değildir. Kalp Yangını, Unutamayanların, İçinde hâlâ bir ismi taşıyanların, “Geçti” diyemeyenlerin kitabı. Eğer bir şiiri okurken Kalbin hızlanmıyor, Boğazın düğümlenmiyor, Kendinle yüzleşmiyorsan Kapat kitabı. Ama bir dize canını yakıyorsa, Bil ki o yangın senin de içindedir. — Vedat SELAMOĞLU
