Bir Masaldı

Hüsniye Çakır

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Ver elini, dedi bir tılsım Umudu yeşertelim mi yaralı döşümüzde?.. Kalmamışsa yaşamın ışığı gözümüzde Ve çoğalmışsa kötülük son süratle Çok yorgun gönüller nasıl doğrulur ki!.. Kalsın yarına hayaller Hiçbir şey olmazsa sabah olur Yaşamış oluruz işte... Acıyı insana, insanı şiire ve şiiri Hüsniye Çakır'a iliştirmiş evren. Sanki en marifetli terzi, en güzel kumaşını kullanarak “ozan” gömleği dikmiş, giydirip kuşandırmış. Tepeden tırnağa bir şair var karşımızda. Gerçeklerle imgeler arasında lirizm sarhoşu sözcükler, kaynağı bilinmez bir ustalıkla raks ederken okuyucu ister istemez şairin dünyasına dahil oluyor ve birlikte yaşıyor o anları. Bazen öfke, bazen çaresizlik, bazen isyan ama başağını gösteren bir umutla… Yeni bir soluk, yeni bir haykırış Hüsniye Çakır. Kendine benzeyen ustaların izinde ama şahsına özgü tavrıyla şaşkınlıklara sürükleyecek, zihinlerde meraklı bir tat bırakacak.