"Hep bir kelebek gibi olmak istedim…" Gökyüzünde süzülür gibi dans etmeyi; renkli kanatlarımda saklı ihtişamı dünyaya göstermeyi… Sessiz bir dönüşümle ölüme meydan okumayı; bitti denilen yerde yeniden başlamayı… Kısacık bir zamana koskoca bir ömür sığdırmayı istedim. Çünkü zaman, akıp giden bir suysa; başarı, onu avuçlarında zerresine kadar tutabilmektir. Tutku bir alevdir; kanatlarımızı yaksa da bizi göğe çağırır. Düşsek de küle dönsek de biliriz: Her son, bir başkalaşımın eşiğidir. Ölüm bir kapanış değil; dönüşümün en cesur adımıdır. Bir tohum gibi toprağa gömülür, karanlıkta sabreder ve yeniden filizleniriz. Yeniden ve yeniden… Hayat, bize verilen süre kadar değil; o sürede göze aldıklarımız kadardır. Uçabildiğimiz, yanabildiğimiz, yeniden doğabildiğimiz kadardır. Ve bu yüzden: "Kelebekler uzun yaşar."
