Deprem Cehennemi

Necat Önder

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Sabah ezanına yakın, herkes uykudayken yer öfkesini kusmaya başlamıştı. Uykunun en derin deminde korkunç bir uğultuyla irkildi insanlar. Sanki doğa öfkeden çıldırmış gibiydi. Bir şey anlatıyordu. Bu eti ağzından alınan bir kaplanın homurdanmasına benziyordu. Önce yerden fışkıran şimşeklerin gökyüzünü sanki çürümüş bir tül gibi yırttığını gördük. Sonra bir atom bombası atılmış gibi yeri delerek fışkıran şimşeklerin gökyüzünü aydınlattığına tanık oldu insanlar. Neredeyse bunlarla eş zamanlı sayılabilecek zaman aralığında yer; altından kaymaya başladı insanların. Sanki bir el adeta bir kilim gibi altımızdan zemini çekiyordu. Hala sokakta olan gece bekçileri, polisler ve işine erken gitmek zorunda olan esnaf ayakta duramıyor, sendeleyip yalpalayıp yere kapaklanıyordu.