Yazmaya başladı kalem, Seni, seni ve yine seni. Beyaz kağıdın üstündeki her çizgi, Silgimin silemediği her bir iz Ve kalemimin son noktası sen. Mektubumun son sesi sen. Evet, kalem yazmaya başladı. Kimi zaman hüzünlü anlarda, kimi zaman mutlu geçen dakikalarda, kimi zaman yıldızlı gecelerde beyaz sayfaları karalayarak bu mısralar yazıldı. Mısralar bazen tamamlanmayı bekledi, bazen de son noktanın gelmesini hiç istemedi. Bu duygu dolu şiirleri siz sevgili okurlara armağan ediyorum.
