"Neler hissettiğime gelirsek; kendimi bir gemi batığının içindeki balıklara benzetiyorum. Denizin dışından bakanlar için hayat adına bir şey ifade etmezken, içinde yeni bir yaşam kaynağı barındıran batığının içinde yeni doğacak umutların yumurtalarını çatlatmasını bekleyen bir balığa… Tüm bunlar içimde gerçekleşirken meraklı gözlerim ise sokağa yeni yeni aşina olmaya başlamış bir çocuk gibi merakla etrafı süzüyordu. Ayakları kötürümleri andıran köprüler, ilhamsız kalmış şairlere benzeyen dilsiz çeşmeler… Anadolu’nun destanlarının, kahramanlık hikayelerinin tenhalaştığı yollardan geçmişi yad edercesine, bir cenaze merasimine uygun sessiz ve ağır adımlarla geçtik. Servisiz mezarlıklarla çevrelenmiş, köyün yalnızlığını yüzümüze vuran köyler de gördük, ağaçların yalnızlıklarını gizledikleri köyler de. Yontulmamış taşların çalı çırpıyla harmanlandığı, kimi zaman kuş yuvalarında olduğu gibi gelişigüzel kurulan evler… Buralarda kimler yaşıyor? Yer yer gözüme çarpan harabe yığınları, köy ya da kasaba diye adlandırdığımız renksiz hayatlar, yıkıntılar. Hepsi de savaşın getirdiği gölgeler üzerine inşa edilmiş…" Bu kitap; Dünya’nın en yıkıcı savaşlarından biri olup imparatorlukların sonunu hazırlayan Birinci Dünya Savaşı’nın sonuçlarından etkilenen genç bir kızın, içsel savaşını bastırmak için Mütareke İstanbul’unda başlayan ve milli mücadeleyle birlikte Anadolu’nun küçük bir kasabasına kadar ilerleyen kronolojik hikayesini kendi gözünden anlatan bir günlükle başlayıp; hayatını bir gün yazar olmak tutkusuyla sürdüren, Paris’te öğrenim görmüş bir psikoloğun kaderin çeşitli oyunlarla karşısına çıkardığı bu günlüğü ölümsüzleştirmesiyle meydana gelmiştir. Savaşların, insanların hayatlarını nasıl silikleştirdiğini dönemin toplumsal sorunlarıyla harmanlayıp çeşitli olaylar üzerinden ortaya koyan bu kitap bir grup insanın o sorunlarla nasıl boğuştuğunu açık bir şekilde ortaya koymaktadır.
