"Bazen, gördüğünü sandığın şey, sadece iyi anlatılmış bir yalandır." İstanbul'un damarlarında iki farklı kâbus dolaşıyor. Bir yanda, karanlığa mahkûm edilmiş masum bir kadının vahşice susturulan çığlığı; diğer yanda, şehri esir alan ayin gibi cinayetlerin soğuk sessizliği. Bürküt ve Gökçe, bu iki dehşetin izini sürerken, kendilerini hem acımasız bir tecavüzcünün hem de "Kravatlı Çıplak" olarak bilinen seri katilin peşinde bulur. Peki bu iki dehşet, iki ayrı canavarın işi mi, yoksa aynı karanlığın farklı yüzleri mi? Tam katilin bir adım arkasında olduklarını sandıkları an, avcılar ava dönüşür. Geçmişin kanlı sayfalarından kopup gelen bir hayalet, efsanevi ve acımasız 'Çakı', yıllar süren sessizliğini intikam için bozmuştur. Bu kez bıraktığı mesaj, kurşunla değil, kanla yazılmıştır: Kurbanların yüzünde artık Gökçe'nin fotoğrafı vardır. Mesaj nettir: Behçet Atalay'ın hesabı kapanmadı. Ve şimdi sıra onlarda. Ancak asıl tehlike, sokaklardaki gölgelerden ya da geçmişten gelen bir düşmandan değil, en masum görünen yüzden, en çok güvenilen sesten gelir. Bürküt ve Gökçe, bu iç içe geçmiş kâbusların labirentinde ilerlerken, en büyük yalanın aslında kör edici bir aydınlıkla gözlerinin önünde durduğunu fark edecekler. Peki ya sizi koruduğuna inandığınız el, boğazınızı sıkan elin ta kendisiyse? "Karanlıktaki Yalan", "Maktule Borç" serisinin altıncı romanında Başkomiser Bürküt GÖKTE ve Emniyet Amiri Gökçe ATALAY'ı, bugüne dek karşılaştıkları en amansız savaşın ortasına bırakıyor. Geçmişten gelen bir intikam yemini, sokakları kana bulayan bir seri katil ve güvenin en saf halini lekeleyen iğrenç bir yalan… Adaletin sınırları hiç bu kadar bulanıklaşmamıştı. Bu hikâyede en büyük borç, hayatta kalanların ruhuna yazılıdır. Bazen o borcu ödemenin tek yolu, kendi karanlığına teslim olmaktır.
