Her şeye yetişmeye çalışan insanın, kendine varamadığı bir zamanın içindeyiz. Düşünmeden yaşanan hayatlar, anlamı yitiren kelimeler, geri dönmeyen saniyeler… Ama yine de her sabah, yeniden doğan bir güneş… Sabırla yoğrulmuş dualar, tevekkülün sessiz durağı; kendini arayan bir kalbin yankısıdır bu satırlar. Rutine bağlanmış, su gibi akan günlerin içinde bir durup bakma, bir içe dönme çağrısı… Uzak düşen ailelerin, özlemlerin, dostlukların ve sevdaların hikâyesi; her biri bir iz, bir ses, bir dua gibi Mecazdan Manaya uzanan bu yolculukta. Bu kitap, hayatın şiirle yoğrulmuş hâlidir insanın kendiyle, kaderle ve anlamla buluştuğu ince bir yol…
