Düşünüyorum da kıyasıya beyaz sahifelerini Korkularımın parmak uçlarından öpüyorum Ağlıyorum anlayarak koyu kıyamet gülüşlerini Tanrım diyorum bana bir gömlek gönderiver katından Ki sonunda ardımda bıraktığım kirli elbiselerim Gümüş dallarında bir yaprak oluversin