“Anlamıyorsun, kaybedenler elinden geleni yapanlardır. Kazananlar elinden gelenin fazlasını yapabilecek olup sınırlarını aşanlardır. Elimden geleni yapmaktan ziyade engelleri aşmam lazım yoksa herkes gibi sıradan bir sonuç alırım. Bu olay sıradan bir durum değil. Halkımın önüne düşerek onları göç etmeye zorluyorum. Yaşayabilmeleri için elimden gelenin fazlası olması lazım.” Sürgün Turan Bey’i ve Kara Karga’nın yolculuğu bu sefer Hay toprakları ve ötesinde devam ediyordu. Hay topraklarında yaşanan felaketin ardından insanlara yeni bir yurt bulmak zorunda olan ikilinin yolu Ahşana kıyılarına düşecekti. Lakin hesaba katmadıkları bir isim vardı. O isim, Ahşana Hanımefendisi Kaptan Kamar’dan başkası değildi. Yolculuk durmaksızın devam ederken akıllarda onlarca soru cevabını arıyor. Ateş Bey evine ve kızına dönebilecek mi? Oğuz Bey emanetleri toplayarak Kağan olmayı başarabilecek mi? İzhar, Suken’de babası ile sonsuza kadar mutlu yaşayabilecek mi? Kahramanlarımızın kaderi başka kimlerin kaderiyle kesişecek? Babalar Destanı son düzlüğünde kaderiyle yüzleşmeye hazır. Ateşe kendini bırakan bir pervane gibi hatta Beatrice’e ulaşmaya çalışan âşık Dante gibi…
