Büyük pencerelerden az izlemedim gelişini, Şu yirmi dört saat ömrü olanlar uçuşurdu karnımda, Hani bizim fakültenin manzarası da az değildi yani… Ben yine de senin gelişine bakardım. Gelişine bakardım da gelince bakmazdım, Çünkü sen, bilirdim, bu kadarını anlamazdın. Kalabalıkların ardından gülüşünü dinlerdim, Yalnız seni görecek açılar isterdim, Anlamadın, bitmeyen acılar biriktirdim… Fakat bir narkoz etkisi vardı gülüşünde, Biriken acıları bile tatlı kılan. Ya uyanırsam, nasıl başlarım güne? Omzumdaki ağrılar nüksederse, Narkozu esirgersen nasıl yaşarım?
