Zamanı ve dostluğu anlatan bir roman… Bazı sokaklar vardır; yalnızca taşları değil, anıları da eskidir. Begonvil Sokağı da işte öyle bir yer. Ortaöğretim yıllarını bir kasabanın kıyısında, yıldızlı gecelerde, radyo tiyatrolarıyla ve umut dolu gözlerle yaşayan beş genç kızın hikâyesi bu. Kuş kısan çocukların, çinko çaydanlıkların, teneke sobaların, el dokuması kilimlerin arasına gizlenmiş bir büyü... Bu roman, yalnızca bir dönemi değil, bir ruh hâlini anlatıyor. Köyden kente uzanan ince bir çizgide, gelenekle değişimin, eskiyle yeninin iç içe geçtiği bir geçitte duran kızların büyüme sancılarını, dostluklarını ve hayallerini anlatıyor. Anlatırken de o eski zamanları, soba sıcaklığında pişen çayların buğusuyla, camlardan içeri süzülen ay ışıklarıyla yeniden yaşatıyor. Begonvil Sokağı Kızları, geçmişe bir ağıt değil; bir sevgiyle dokunma çabası. Bir dönemin, bir sokağın ve o sokağın kızlarının unutulmaz hikâyesi... “Bir süre daha yıldızlara baktılar, kayan yıldızlara rastlayınca da her defasında dilek tuttular. Sonra yıldızları kendi hallerine bırakarak yatağı, yorganı serdiler. Radyoyu kapatıp cam lambasını kıstılar. Açık pencereden esen ılık ağustos rüzgârı, kısık lambanın minik alevini titretiyordu. Dolunay tam tepelerinde, odayı aydınlatıyordu. Ay ışığında geceliklerini giyerek usulca yatağa girdiler.” “Murat Akan'ın Begonvil Sokağı Kızları romanı, okuyucuyu Türkiye'nin 60'lı ve 70'li yıllarının toplumsal sıkıntılarla dolu dönemlerine götürüyor. Çarşamba'nın bir köyünden kasabaya okumaya gelen kız çocuklarının gözünden aktarılan bu sarsıcı hikâye; büyüme, değişim ve toplumsal dönüşüm ekseninde geçmişe dokunaklı bir yolculuk sunuyor.” Zekeriya Çavuşoğlu
