Çaldağı ağlıyor yine hüzün sarmış dört yanını gözyaşları dökülüyor yamacına deresine sağanak sağanak Karaali'nin üzerine ne derdi var kim bilir bilen bilir bilen bilir Derler ki zamanlardan bir zaman çok çok eski bir zaman babasını kaybetmiş de Çaldağı ağlamış çok ağlamış feryadı yürekleri dağlamış gözyaşları alev olmuş da kan kırmızı fışkırmış arşa kadar günlerce aylarca yıllarca o günlerden bugüne hasretinden kederinden gözyaşı dökermiş Çaldağı artık dışa vurmazmış ya yüreğindeki alevi için için yanarmış daha gözyaşları süzülürmüş yamaçlardan aşağı Derler ki Çaldağı'nın hüznü iki günde bir üç günde bir döktüğü gözyaşları ile dile gelir kim bilir? yüreği baba hasretiyle yanan gözyaşları damla damla yüreğine akan bilir bilen bilir bilen bilir.
