Kalemiyat, kendini bir yazardan ziyade bir "yazan" olarak tanımlayan Selçuk Avcı’nın, 2009-2015 yılları arasındaki sessiz ama sarsıcı birikimlerinden süzülen bir öykü derlemesi olduğu kadar aynı zamanda hayatın kıyısında köşesinde kalmış anlara tutulmuş bir projeksiyondur. Ancak bu metinler sadece anlatmıyor; doğrudan görüyor ve şahitlik ediyor. Bu kitapta yazar, bir anlatıcıdan ziyade bir "şahit" olarak karşımıza çıkıyor. Kalemiyat, okuru sadece hikâye dinlemeye değil, sessiz bir şahit olmaya davet ediyor.
