Hepimiz söylediklerimizden çok söyleyemediklerimizin toplamıyız. Herkes susmayı seçer çünkü göz yummak kolaydır. Yutkunmak tüm sözcükleri işimize gelir. Ama yine herkes bilir ki sessizliğe gömülen her vicdan emaresi, her gün öldürür ve doğurur ruhun işkencesini. Bu yüzden bazı sözler yutulmamak üzere söylenmelidir. Öyle ki onlar ışık tutar, bir pencere açar ruhun karanlık odalarına. Kim bilir o cümleleri bize ulaştıran ulaklar olmasa, nasıl duyulur diğer ucundan gelen sesleri dünyanın. Bir huzur esintisi vermez mi bu duygu bile insana! Ve geriye "iyi ki varsın" diyebilme naifliği kalmaz mı yazgımıza. Ya da sessiz kalmayı tercih edip sadece uzatırsın; sonsuz sayılı bu cehennemden günlerin azabını çekerek dünyada. Kim bilir bizler Tanrı’nın yarattığı bir pişmanlık evreniyizdir. Evimiz dediğimiz bu evren, onun boğazında bir yumruysa bizden ibaret; Tanrı bizi yutkunamıyorsa bilinsin ki kusacaktır er ya da geç! ” Pandemi (COVID-19) öncesi Türkçe ve İngilizce yazılmaya başlanıp Çin Cumhuriyeti, Endonezya ve Irak gibi farklı ülkelerde şekillenen Türkiye'nin ilk Yeni Tuhaf Kurgu romanı "Yutkunmak" sizi tekinsiz bir distopyaya davet ediyor.
