Duygu, Cenk’e başka bir dünyanın mümkün olduğunu gösterdi. O dünyanın kapılarını açtı. Gerçek sevgi koşulsuz, amasız, karşındakini tüm kusurlarıyla kabul etmekti. Olduğu gibi. Anlamı yoktu kimseyi tanrılaştırmanın. Kimse kimsenin yanına lâyık değildi. Lâyık ne demekti hem? Biz kimdik ki birileri bize lâyık oluyordu? Hayat bu kadar karmaşık olmazdı, olamazdı. Biraz sakinlik, biraz dinginlik, biraz akışa bırakmak. Hepsi buydu.
